میشود سوخت ولی ساخت به خاک

میشود ساخت ولی سوخت به خاک

میشود بود ولی رفت به خاک

میشود جای عرش در فرش به خاک

میشود..

آنطرف تر ،لب طاقچه بنشسته کبوتری سفید........

محجوب وپر امید

دیده بسته ،دل بسته .....چشم باز

ردپایش را کرد دنبال

کبوتر پر، چشم پر ،دل سپردند به آسمان ، تا اوج آبی آسمان

محو شد، سفید ،آبی شد ...دیده بسته ،باز شد.دل بسته ، دل باز شد.....دلبسته شد.......

خانه کوچک دلش از رد پای سفید تا آبی آسمان  خورد پیوند ...

پیوندی سفید نه  آبی نه .......سبز سبز سبز

سفیدی بهانه بود، آبی واسطه ....سبز ، به خون رنگی عشق شد..........و عشق دلیل عشق شد.........

چه بیگانههایی که آشنا می نومدند.....

و چه آشنایی هایی که دور می نمودندو چه محال..................

ولی نوشتن را دوست دارم

از خوردن متنفرم............ولی افطار کردن را دوست دارم

از خوابیدن گریزانم ولی...............بیدار شدن را نیاز دارم

چقدر معنا دارد این کلمه و من فراموش کردم عمق وجودش را چقدر نیاز دارم به این کویر.......

برا ی ساختن آهنگ دلنواز دلم

یک گام می خواهم به استواری گا مهای مجنون

یک دل می خواهم با تارهای لرزان و بلند به بلندی گیسوان لیلی

لیلی و مجنون من سالهاست که به هم رسیده اند

فقط من صدای آهنگ عشق آنها را نشنیده بودم

و من نواخته بودم آن آهنگ دلنواز را

فقط......

فقط فراموش کرده بودم جای لیلی و مجنون را

هر کس بیابد لیلی و مجنونش را خواهد شنید آنچه را که شنیدنی است.

جرعه اول:هنوز پیدا نکردم......!!!؟؟؟

جرعه دوم:پیدا شدن،بیدار شدن،شنیدن،دیدن،بودن، رها شدن

جرعه سوم:طلب ، نیاز ، تشنگی، بی تابی،تحمل،تحمل،تحمل

جرعه چهارم:سرزنش،توبه،سرزنش،صبوری،صبوری،صبوری،......بصیرت

جرعه پنجم: محو شدن ، تهی شدن از خود، یکی شدن، یکرنگ شدن، بی رنگ شدن

فقط یک کلام:

هیچ واژه ای ارزش هجی کردن عشق را ندارد!

هنوز خداوند چنین کلمه ای را نیافریده است....

چون خداوند آفریدنی نیست.................

طوفان روحم

آتش قلبم

صبر لبریزم

...را همه این اشک به تنهایی می کشد.

چقدر دلم برایش می سوزد........کمر اشکم شکست از این همه بار.............

امان نمی دهد این زمان که هر لحظه اش می برد امان تا به خود آیی در انتهای زمانی  تا در انتهای زمانی به خود نیایی

الاها صدایت میکنم با این دل زار      

  که آن دم بشنود این چرخ غدار

چرا باید دراین زندان بمانم     

  اسیر کینه عالم بمانم

چرا من در این دنیا اسیرم                

میان ملک و عالم من حقیرم

الهی خسته گشتم  از این تن خوار       

 که هر دم بر جان و روحم می زند خار

شکایت میکنم از این عالم پست          

 که من را کرده موجودی فانی وپست